że chwycisz sztandar w dłoń twoją, jak w kleszcze, i świsną miecza zamachy złowieszcze, i róg twój zagrzmi, bo miłość— to moc! ***Nie wierze w nic ***. Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie, wstręt mam do wszystkich czynów, drwie z wszelkich zapałów: posągi moich marzeń strącam z piedestałów.
Nie mój Dunajec. Autor: Kazimierz Przerwa-Tetmajer. Nie mój Dunajec szumi mi, nie moja bystra woda, tylko przychodzą stare sny ---. swoboda --- och! swoboda! Nie przypominaj mi się śnie. młodości mojej zdrowej. bo mi żal w piersi duszę rwie.
Evviva l’arte! Kazimierz Przerwa-Tetmajer to najpopularniejszy autor ostatniego dziesięciolecia XIX wieku. Swoją ówczesną sławę zbudował na dwóch mocnych podstawach: świetnej, pod wieloma względami nowatorskiej poezji oraz w wielu przypadkach słabszej artystycznie, ale za to trafiającej do masowego czytelnika twórczości
Автор: KAZIMIERZ PRZERWA-TETMAJER. Zmartwychwstały. Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie, wstręt mam do wszystkich czynow, drwię z wszelkich
Kazimierz Przerwa-Tetmajer. Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu, kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu, gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie. i wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie. Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,
Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie, Wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów: Posągi moich marzeń strącam z piedestałów I zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie… A wprzód je depcę z żalu tak dzikim szaleństwem, Jak rzeźbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,
Świat, który go otacza, potęguje tylko samotność, strach przed życiem, w którym nie ma żadnych stałych wartości, nawet wiara w Boga została zatracona. Człowiek końca wieku jest samotny, bezradny, nie jest w stanie podjąć jakiegokolwiek działania, jedyne, na co może się zdobyć, to milczenie i bierność:
Określa je mianem, „tych, co wszystko wiedzą” i „dla których żadna z dawnych wiar już nie wystarcza”. Słowa te stanowią nawiązanie do kluczowej dla epoki modernizmu nietzscheańskiej metafory śmierci Boga. Nietzsche wygłaszając tę tezę, podkreślił, że w wieku XIX na zawsze skończył się religijny paradygmat ujmowania
Cechy twórczości. Poeta wyrażał typowe dla epoki przełomu wieków nastroje pesymizmu, zniechęcenia, rozpaczy egzystencjalnej, poczucia bezsensu i zwątpienia w powszechnie uznawane wartości i ideały. Przykłady takich wierszy to: Credo, Nie wierzę w nic.. ., Hymn do Nirwany, Koniec wieku XIX. W jego twórczości bardzo wyraźna jest
Autor: Kazimierz Przerwa-Tetmajer Pamięć, to cmentarz: uczucia przeżyte Człowiek w niej składa na wieczny spoczynek, Na grobach sieje kwiat niezapominek, Z napisem rytym kładzie na nim płytę I krzyże wznosi wyciosane z drzewa, Albo je w bronzie, lub złocie odlewa.
6qoa4.
Nirwany, w której istność pogrąża się całaW bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczymI, nie...Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Nie wierzę w nic...
Sonet Kazimierza Przerwy-Tetmajera Nie wierzę w nic wyraża poczucie braku własnej wartości i umiejętności. Podmiot liryczny deklaruje, że nie wierzy w nic, nie pragnie niczego na świecie. Neguje celowość wszelkich ludzkich poczynań. Wyraża swe przekonanie o zniszczeniu wszelkich ideałów i marzeń. Marzenia porównuje do posągów wzbijających się na piedestale. Ma świadomość, że ich realizacja niczego w jego życiu nie zmieni. Marzenia są tym dla człowieka, czym dzieła sztuki dla tworzącego je artysty. Strony: 1 2
